ارزش گذاری اقتصادی خدمات گردشگری منطقه جنگلی نمین با استفاده از روش ارزش گذاری مشروط (CVM)

گردشگری طبیعی در دهه های اخیر به عنوان یکی از ابزارهای توسعه پایدار و محرک های رشد اقتصادی در ایران شناخته شده است. استان اردبیل با دارا بودن مناظر طبیعی چشم نواز، جنگل های انبوه و مناطق گردشگری ویژه، به ویژه در محدوده جنگل فندقلو، تله کابین حیران و سایت مرال، ظرفیت بالایی برای جذب گردشگران داخلی و خارجی دارد. پژوهش حاضر با هدف ارزش گذاری اقتصادی این مناطق با استفاده از روش ارزش گذاری مشروط (CVM) و تحلیل لوجیت انجام گرفته است. یافته ها نشان دادند که میانگین تمایل به پرداخت بازدیدکنندگان برای استفاده از خدمات و حفظ محیط زیست در سه منطقه فوق متفاوت است و به ترتیب برای فندقلو ۱۱.۳۰۰ ریال، حیران ۳۲.۵۰۰ ریال و سایت مرال ۱۴.۶۰۰ ریال برآورد گردید. تحلیل ها بیانگر تاثیر مثبت متغیرهایی چون سطح تحصیلات، درآمد خانوار و نگرش زیست محیطی و اثر منفی افزایش قیمت ورودی بر تمایل به پرداخت است. نتایج نشان داد که ۱۶.۷ درصد افراد تمایل به پرداخت مبلغی به عنوان ورودیه جهت بازدید از جنگل نداشته و ۸۳.۳ درصد به پرداخت مبالغ مختلف تمایل دارند که بیشترین میزان تمایل به پرداخت، مربوط به گروه تمایل به پرداخت ۲۰ هزار ریال بود. در بررسی دیگری که در خصوص وضعیت پذیرش ورودیه از نظر بازدید کنندگان تله کابین حیران صورت گرفت، نتایج تجزیه و تحلیل آماری حاکی از عدم تمایل به پرداخت ۱۶.۱ درصد افراد بوده و بیشترین میزان تمایل به پرداخت نیز مربوط به گروه تمایل به پرداخت ۳۰۰ هزار ریال با ۴۲.۹ درصد بدست آمد، بطوریکه بیشترین میزان تمایل به پرداخت مربوط به گروه تمایل به پرداخت ۱۵ هزار ریال بود. میانگین تمایل به پرداخت افراد برای هر بار بازدید از جنگل فندقلو، تله کابین حیران، سایت مرال به ترتیب برابر با ۱۱۳۱۴ و ۳۲۵۴۶ و ۱۴۶۱۳ ریال برآورد گردید.

کلیدواژه ها:

ارزش گذاری اقتصادی ، گردشگری طبیعی ، توسعه پایدار ، اردبیل ، روش ارزش گذاری مشروط ، مدل لوجیت