مدیریت پسماند شهری در راستای اقتصاد چرخشی و حکمرانی پایدار

هدف و زمینه: اغلب پسماندهای شهری قابل برگشت به فرآیند مصرف هستند و از بار زیست محیطی شهری می کاهند. در صورت پسمانداری مناسب، ارزش افزوده قابل توجهی نصیب سازمان های پسماند شهری خواهد شد. هرچند بخش غیررسمی و سازمان نیافته هم نقش مهمی در توسعه اقتصاد چرخشی در شهرها ایفا می کند. این پژوهش قصد دارد عوامل موثر بر مدیریت پسماند جامد شهری را در کشورهای منتخب مورد بررسی قرار دهد زیرا موفقیت در حکمرانی پایدار شهری به سایر کشورها انتقال پذیر است. روش کار: نوع مطالعه، کاربردی و روش مطالعه کمی-تحلیلی است. جامعه آماری شامل تمام کشورهای عضو بانک جهانی و نمونه منتخب شامل ۳۱ کشور با درآمد سرانه بالاتر از درآمد سرانه میانگین جهانی است. برای تبیین میزان بازیافت پسماندهای جامد شهری یک مدل رگرسیونی حاوی سرانه تولید پسماندهای جامد، درآمد سرانه و مجذور درآمد سرانه با روش حداقل مربعات معمولی تخمین زده شد. ضرایب مطابق انتظارات نظری بوده و معیارهای نیکویی برآزش برآورده شدند. یافته ها: اثر سرانه تولید پسماند جامد شهری بر درصد بازیافت آنها مثبت و معنی دار بوده و رابطه بین درآمد سرانه و بازیافت پسماندها به صورت غیرخطی (درجه دوم) حاصل شد که یک نقطه حداقل را به ازای درآمد سرانه ۲۰۰۰۰ دلار به بار آورد. نتیجه گیری: افزایش بازیافت پسماندها با افزایش درآمد سرانه و تحویل به موقع پسماندهای جامد به مدیریت شهری ممکن است. تفکیک انواع زباله ها از جمله نخاله های ساختمانی، اجزای فلزی، شیشه جات، زباله های الکترونیکی و مانند آنها حایز اهمیت فراوان است. آگاهی و دانش عمومی شهروندان از طریق تبلیغات رسانه ای و محیطی باید افزایش یابد و بازیافت زباله های جامد توسط شهرداری ها و خود مردم عملیاتی شود.

کلیدواژه ها:

بازیافت ، پسماند جامد ، درآمد سرانه ، اقتصاد چرخشی