تاثیر تمرینات توانبخشی در آب و خشکی بر دامنه حرکتی و درد شانه منجمد مردان

شانه منجمد از اختلالات شایع مفصل شانه است که با درد تدریجی، سفتی و کاهش پیشرونده دامنه حرکتی در حرکات فلکشن، ابداکشن و چرخش خارجی شناخته می شود(۱). این عارضه با التهاب مزمن، فیبروز و چسبندگی کپسول مفصلی رخ می دهد و در مراحل پیشرفته می تواند فعالیت های فردی را مختل کند(۲). تمرینات توانبخشی کادمن از روش های غیردارویی موثر طی مراحل اولیه درمان در کاهش درد و بهبود حرکت شانه کاربرد دارند؛ برخی شواهد حرکت شناسی نشان می دهند که این حرکات از نوسانات تنه ناشی شده و مشارکت مفصل گلنوهومرال و کمربند شانه ای محدود است(۳). هدف پژوهشر، مقایسه اثربخشی تمرینات کادمن در دو محیط آب و خشکی بر درد و دامنه حرکتی بیماران مبتلا به شانه منجمد بود. در این مطالعه نیمه تجربی، ۳۶ مرد ۴۰ الی ۵۰ سال و شاخص توده بدنی ۲۵ الی ۹/۲۹ به صورت تصادفی در سه گروه آبی، خشکی و کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرینی شامل هشت هفته مداخله، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۳۰ تا ۴۰ دقیقه بود. شدت تمرین براساس RPE بین ۳ تا ۵ تنظیم و با افزایش تدریجی تعداد تکرارها (۶ تا ۱۲) و زمان نگهداری وضعیت ها (۵ تا ۲۰ ثانیه) پیشرفت کرد. در گروه آبی، مقاومت تمرین با تغییر عمق آب و سرعت اجرا بازسازی شد. شدت درد با مقیاس VAS و دامنه حرکتی شانه در چهار جهت با گونیامتر ارزیابی گردید(۴). نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد هر دو گروه تمرینی نسبت به کنترل بهبود معناداری در دامنه حرکتی فلکشن(۰۰۱/۰=P) ابداکشن(۰۱۶/۰=P)، چرخش داخلی(۰۰۳/۰=P) و چرخش خارجی(۰۰۱/۰=P) داشتند. شدت درد در دو گروه مداخله به طور معناداری کاهش یافت(۰۰۱/۰=P)، درحالی که گروه کنترل تغییری نشان نداد. این یافته ها با مطالعات پیشین همسو است که اثر تمرینات توانبخشی بر کاهش درد و بهبود عملکرد شانه منجمد را تایید کرده اند(۵). شواهد مقایسه ای نیز بیان می کند که انتخاب محیط تمرینی باید براساس شدت درد، مرحله بیماری و توانایی فرد صورت گیرد(۶). در مجموع، تمرینات کادمن صرف نظر از محیط اجرا احتمالا مداخله ای موثر برای کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی شانه منجمد هستند و می توانند در برنامه های توانبخشی بالینی مورد استفاده قرار گیرند(۷).

کلیدواژه ها:

شانه منجمد ، توانبخشی ، تمرینات آبی ، تمرینات خشکی ، دامنه حرکتی ، درد