رابطه یادگیری دیجیتال با انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان سردشت

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه یادگیری دیجیتال با انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان سردشت بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی از نوع پس رویدادی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان سردشت در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آن ها تعداد ۱۶۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه یادگیری دیجیتال و پرسشنامه انگیزش تحصیلی بود که روایی آن ها به روش محتوایی و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون) و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین یادگیری دیجیتال و انگیزش تحصیلی دانش آموزان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد (r=۰.۵۴, p<۰.۰۱). بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که استفاده هدفمند از یادگیری دیجیتال می تواند نقش موثری در افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا کند. این نتایج بر ضرورت توجه به توسعه آموزش های دیجیتال در مدارس، به ویژه در مناطق کمتر برخوردار، تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری دیجیتال ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش مدرسه ای ، فناوری آموزشی