مرور تاثیر مداخلات CBT, MBT بر رضایت زناشویی و سازگاری عاطفی در زوجین

هدف این پژوهش بررسی اثر ترکیب درمان شناختی‑رفتاری (CBT) و درمان مبتنی بر ذهن سازی (MBT) بر سازگاری عاطفی و رضایت زناشویی بود. در این مطالعه ۱۲۰ زوج (۲۴۰ نفر) به صورت تصادفی به دو گروه مداخله ای (CBT + MBT) و گروه کنترل (بدون مداخله) تقسیم شدند. ابزارهای استاندارد سازگاری عاطفی، رضایت زناشویی و مهارت های ارتباطی قبل و بعد از مداخله و پس از شش ماه پیگیری تکمیل شد. نتایج آماری نشان داد که زوج های مداخله ای افزایش معنادار در نمرات سازگاری عاطفی (p < ۰.۰۱) و رضایت زناشویی (p < ۰.۰۱) نسبت به گروه کنترل داشتند. در مرحله کیفی، ۲۴ زوج منتخب از گروه مداخله ای با مصاحبه های نیمه ساختاریافته درباره تجربه های شخصی، تغییرات در الگوهای عاطفی و احساسات مشترک مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل تماتیک نشان داد که شرکت کنندگان به دست آوردهای زیر اشاره کردند: - هماهنگی احساسات، درک بهتر و هماهنگ سازی واکنش های عاطفی با همسر. - کاهش واکنش های خودکار، توانایی شناسایی و بازنگری افکار منفی که منجر به تنش می شد. - تقویت ارتباط عاطفی، احساس امنیت و حمایت متقابل بیشتر. - بهبود مهارت های حل مسئله، استفاده از استراتژی های مشترک برای مقابله با تنش ها. ترکیب CBT و MBT نه تنها بهبود کوتاه مدت سازگاری عاطفی را فراهم کرد، بلکه اثرات مثبت خود را تا شش ماه پس از پایان مداخله حفظ کرد. این نتایج نشان می دهد که ادغام تکنیک های شناختی‑رفتاری با تمرکز بر ذهن سازی می تواند رویکرد موثری برای ارتقای کیفیت روابط زناشویی باشد و زمینه ساز توسعه برنامه های درمانی ترکیبی در مشاوره زوج ها شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی‑رفتاری (CBT) ، درمان مبتنی بر ذهن سازی (MBT) ، مداخله ترکیبی ، رضایت زناشویی ، سازگاری عاطفی ، روان درمانی زوجین