ارتباط سبک دلبستگی، رضایت از زندگی و سلامت روان

هدف این پژوهش، بررسی ارتباط سبک های دلبستگی، رضایت از زندگی و سلامت روان است. جامعه آماری در این پژوهش، تمام مخاطبین شبکه های مجازی است. نمونه پژوهش، ۳۸۴ نفر، بر اساس جدول مورگان برای جامعه نامحدود، با روش نمونه گیری غیرتصادفی گلوله برفی، انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های سبک دلبستگی (AAQ) هازن و شیور (۱۹۸۷)، رضایت از زندگی (SWLS) داینر و همکاران (۱۹۸۵) و سلامت عمومی (GHQ-۲۸) گلدبرگ و هیلیر استفاده شد. داده ها از روش همبستگی پیرسون با نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد سلامت روان با رضایت از زندگی و سبک های دلبستگی اعم از دلبستگی ایمن، اجتنابی و اضطرابی رابطه معنادار دارد. به عبارتی سبک دلبستگی ایمن و رضایت از زندگی با سلامت روان، رابطه مستقیم معنادار دارد و سبک دلبستگی اجتنابی، اضطرابی با سلامت روان رابطه معکوس دارند. می توان نتیجه گرفت برای پیشگیری از ایجاد دلبستگی ناایمن در نوزادان، کارگاه های آموزشی به صورت الزامی (مثل غربالگری بارداری) برای مادران باردار، در برنامه ریزی کلان کشور قرار داد تا رضایت از زندگی و به تبع آن سلامت روان افزایش یابد. برای ایجاد رضایت از زندگی نیز می توان کارگاه هایی در سطح مدارس و دانشگاه ها تعبیه کرد. همچنین می توان پروتکل درمانی رضایت از زندگی به کمک روان شناسی مثبت گرا ساخته شود تا سلامت روان ارتقا یابد و برای درمان دلبستگی اضطرابی و اجتنابی در سطح مدارس و دانشگاه ها تدابیری انجامید تا سطح رضایت از زندگی و سلامت روان در جامعه بالاتر رود.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، رضایت از زندگی ، سبک دلبستگی