تاب آوری مبتنی بر خشم سازنده در برابر ظلم ادراک شده

ادراک ظلم، یکی از تنش زاترین تجارب انسانی است که می تواند به پیامدهای مخربی همچون افسردگی، پرخاشگری یا کناره گیری اجتماعی بینجامد. با این حال، شواهد رو به رشدی نشان می دهند که خشم، در صورت تنظیم سازنده، می تواند به جای تخریب، موتور تاب آوری و کنش گری اخلاقی تبدیل شود. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل مفهومی تاب آوری مبتنی بر خشم سازنده در برابر ظلم ادراک شده انجام شده است. روش پژوهش کیفی از نوع تحلیل محتوای جهت دار بود و ۲۰ نفر از قربانیان تبعیض در محیط کار (۹ زن، ۱۱ مرد) با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از نرم افزار MAXQDA تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که سه مولفه اصلی بازسازی شناختی، خودکارآمدی اخلاقی و حمایت اجتماعی همبسته به عنوان مکانیسم های کلیدی در تبدیل خشم حاصل از ظلم ادراک شده به تاب آوری عمل می کنند. همچنین، خشم سازنده با پیامدهایی چون رشد پس از ضربه، قاطعیت جرات ورزانه و مشارکت مدنی همراه بود. نتیجه گیری می شود که مداخلات مبتنی بر تنظیم هیجان و بازسازی شناختی می توانند به افراد در استفاده از خشم به عنوان ابزاری برای مقاومت اخلاقی و حفظ کرامت شخصی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، خشم سازنده ، ظلم ادراک شده ، تنظیم هیجان ، عدالت سازمانی