رابطه خودمختاری هیجانی با بهزیستی روانشناختی نوجوانان: نقش واسطه ای ایمنی هیجانی

دوره نوجوانی یکی از مهمترین مراحل رشدی بوده که نیازمند توجه ویژه بوده و می بایست در جهت بهبود کیفیت زندگی آن ها اقدامات لازم صورت پذیرد. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خودمختاری هیجانی و بهزیستی روانشناختی نوجوانان با نقش واسطه ای ایمنی هیجانی بود. پژوهش به لحاظ هدف از نوع کاربردی بوده و از حیث روش پژوهش از جمله پژوهش های همبستگی از نوع مدل یابی می باشد. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دوره متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بوده که بر اساس جدول مورگان تعداد ۳۸۰ نفر از آن ها به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شدند. ابزار مورد استفاده شامل پرسش نامه بهزیستی روانشناختی ریف (۲۰۰۲)، پرسش نامه خودمختاری هیجانی سیلوربرگ و استینبرگ (۱۹۸۶) و پرسش نامه ایمنی هیجانی برونر و همکاران (۲۰۰۸) بود. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و نرم افزار AMOS صورت پذیرفت. یافته های آماری به دست آمده حاکی از آن بود بین خودمختاری هیجانی و بهزیستی روانشناختی رابطه مستقیم ۰.۴۱ و معنادار (p < ۰.۰۱)؛ بین خودمختاری هیجانی و ایمنی هیجانی رابطه مستقیم ۰.۵۹ و معنادار (p < ۰.۰۱) و بین ایمنی هیجانی و بهزیستی روانشناختی رابطه مستقیم ۰.۶۸ و معنادار (p < ۰.۰۱) و مسیر غیرمستقیم بین این متغیرها در سطح معناداری (p < ۰.۰۱) برابر ۰.۵۱ برقرار می باشد. نتایج نشان داد که میزان خودمختاری هیجانی نوجوانان بر روی سطح بهزیستی روانشناختی آن ها تاثیر معناداری داشته و در رابطه بین آن ها ایمنی هیجانی نقش واسطه ای دارد. هر چه خودمختاری هیجانی بیشتر باشد، میزان ایمنی هیجانی بالا رفته و بهزیستی روانشناختی افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روانشناختی ، خودمختاری هیجانی ، ایمنی هیجانی ، نوجوانان