رابطه ادراک سوگیری هوش مصنوعی با انگیزش یادگیری در دانش آموزان: تاکید بر نقش سلامت روان

هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت ادراک سوگیری هوش مصنوعی، انگیزش یادگیری و سلامت روان در میان دانش آموزان و تحلیل مفهومی روابط میان این سازه ها بود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی است و داده ها با استفاده از پرسشنامه ادراک سوگیری هوش مصنوعی، مقیاس انگیزش تحصیلی (AMS) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) گردآوری شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان یک مقطع تحصیلی مشخص بود و حجم نمونه بر اساس داده های موجود بین ۵۶ تا ۵۸ نفر متغیر بود. نتایج آمار توصیفی نشان داد میانگین ادراک سوگیری هوش مصنوعی برابر با ۲۵.۸۱ (انحراف معیار = ۶.۰۰) است. در انگیزش یادگیری، میانگین انگیزش درونی ۵.۰۷۱، انگیزش پیشرفت ۳.۹۹۸، انگیزش بیرونی ۴.۱۳۳ و بی انگیزگی ۳.۰۲۹ به دست آمد. میانگین سلامت روان (GHQ-۲۸) برابر با ۱۰.۹۲ (SD = ۶.۸۵) بود و ۶۴.۳ درصد از شرکت کنندگان در طبقه «مشکوک به اختلال روانی» قرار گرفتند. ضرایب آلفای کرونباخ نشان دهنده پایایی مطلوب ابزارها بود (ادراک سوگیری = ۰.۷۲۱؛ انگیزش کل = ۰.۸۵۶؛ سلامت روان = ۰.۸۹۳). یافته های پژوهش، هرچند در سطح توصیفی، بر ضرورت توجه به پیامدهای روان شناختی ادراک سوگیری در سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی و نقش آن در انگیزش یادگیری و سلامت روان دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

ادراک سوگیری هوش مصنوعی ، انگیزش یادگیری ، سلامت روان ، دانش آموزان ، GHQ-۲۸ ، AMS