آرمان دست نیافتنی: نقش کمال گرایی در بازآفرینی دیجیتالی خود در زنان جوان

هدف: در عصر دیجیتال، فناوری های زیبایی مانند فیلترهای مجازی و ویرایش عکس به بخش جدایی ناپذیر زندگی زنان تبدیل شده اند، اما عوامل شخصیتی مرتبط با استفاده از این فناوری ها کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش پیش بینی کننده کمال گرایی در استفاده از فناوری های زیبایی دیجیتال در میان زنان جوان انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی-همبستگی روی ۳۲۱ زن ۱۸ تا ۳۵ ساله ساکن تهران که حداقل سه ماه سابقه استفاده از شبکه های اجتماعی و فیلترهای زیبایی داشتند، انجام شد. نمونه گیری به روش در دسترس انجام گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه دستکاری عکس و پرسشنامه کمال گرایی هیل گردآوری و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. برای بررسی رابطه بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون و برای تعیین قدرت پیش بینی کنندگی کمال گرایی (با کنترل اثر اضطراب اجتماعی) از تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده گردید. یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان ۲۶.۴ سال بود. نتایج نشان داد که بین استفاده از فناوری های زیبایی و کمال گرایی همبستگی مثبت و معنادار با شدت ضعیف وجود دارد (r=۰.۲۱، p < ۰.۰۰۱). تحلیل رگرسیون چندگانه آشکار ساخت که کمال گرایی حتی پس از کنترل اثر اضطراب اجتماعی، یک پیش بینی کننده مثبت و معنادار برای استفاده از فناوری های زیبایی است (β=۰.۱۲۶، p < ۰.۰۲۰). مدل نهایی ۱۳ درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین کرد (R²=۰.۱۳). به عبارت دیگر، با افزایش هر یک واحد در نمره کمال گرایی، میزان استفاده از فناوری های زیبایی به طور متوسط ۰.۰۲۷ واحد افزایش می یابد. نتیجه گیری: کمال گرایی، به ویژه بعد اجتماعی تجویز شده آن، یک پیش بینی کننده مستقل و معنادار برای استفاده از فناوری های زیبایی دیجیتال در زنان جوان است. زنان کمال گرا برای انطباق با استانداردهای غیرواقعی رسانه ها و دستیابی به «خود ایده آل» دیجیتال، از فیلترها و ویرایش عکس استفاده می کنند. اگرچه شدت این رابطه ضعیف است، اما یافته ها نشان می دهد که مداخلات روان شناختی برای کاهش استفاده افراطی از این فناوری ها باید بر تعدیل استانداردهای شخصی و کاهش فشارهای کمال گرایانه متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، فناوری های زیبایی ، فیلترهای مجازی ، دستکاری عکس ، زنان جوان ، رگرسیون چندگانه