اثربخشی آموزش مهارت های جرات ورزی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و کم رویی در دانش آموزان دختر نوجوان

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارت های جرات ورزی بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و کم رویی در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر مشهد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحیه ۶ مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) و پرسشنامه کم رویی استنفورد (۱۹۷۹) بود. گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش مهارت های جرات ورزی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) در نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شد. یافته ها نشان داد که آموزش جرات ورزی به طور معناداری باعث کاهش پرخاشگری (۳۲٪) و کم رویی (۱۹٪) در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است (۰/۰۵>P). بر اساس نتایج، آموزش این مهارت ها می تواند به عنوان یک مداخله موثر در مدارس برای بهبود سلامت روان و روابط اجتماعی نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

جرات ورزی ، پرخاشگری ، کم رویی ، دانش آموزان دختر ، دوره دوم متوسطه