اثربخشی آموزش روش های شناختی-رفتاری بر کمال گرایی و اضطراب دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش روش های شناختی-رفتاری (CBT) بر کاهش کمال گرایی و اضطراب در دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان متوسطه اول منطقه ۱۴ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود. ۴۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت دو ماه (۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای، هفته ای یک جلسه) تحت آموزش روش های شناختی-رفتاری قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کمال گرایی تری-شورت (۱۹۹۵) و پرسشنامه اضطراب بک (۱۹۸۸) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش روش های شناختی-رفتاری به طور معناداری اضطراب و کمال گرایی مثبت را در دانش آموزان گروه آزمایش کاهش داده است (p < ۰.۰۵). این یافته ها حاکی از آن است که CBT می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای بهبود سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش شناختی-رفتاری ، کمال گرایی ، اضطراب ، دانش آموزان