واکاوی موانع استقرار حکمرانی خوب در ساختار مدیریت بحران شهرداری ها: مطالعه ای با روش تحلیل مضمون

با گسترش مخاطرات شهری و ناکارآمدی مدل های سنتی در مقابله با سوانح، پارادایم «حکمرانی خوب شهری» به عنوان راهبردی نوین برای ارتقای تاب آوری مطرح شده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی موانع استقرار شاخص های حکمرانی خوب در ساختار مدیریت بحران شهرداری ها انجام یافته است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، در زمره پژوهش های کیفی قرار دارد. داده های پژوهش از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه مدیریت شهری و بحران جمع آوری و با استفاده از روش «تحلیل مضمون» مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های حاصل از تحلیل مصاحبه ها نشان داد که موانع استقرار حکمرانی خوب در ۵ مضمون فراگیر دسته بندی می شوند که عبارتند از: «موانع ساختاری و اداری»، «موانع قانونی و حقوقی»، «موانع اطلاعاتی و شفافیت»، «موانع اجتماعی و مشارکتی» و «موانع مالی و اقتصادی». نتایج نشان می دهد که تصلب ساختاری، تمرکزگرایی شدید و موازی کاری میان سازمانی، مانع اصلی در تحقق شاخص پاسخگویی و کارایی است. همچنین، خلاهای قانونی و عدم شفافیت در انتشار داده های مربوط به مخاطرات، منجر به کاهش اعتماد عمومی و فرسایش سرمایه اجتماعی شده است که این امر عملا مشارکت شهروندان را در چرخه مدیریت بحران به حاشیه رانده است. در نهایت، پژوهش به این نتیجه می رسد که گذار از مدیریت بحران واکنشی به مدیریت تاب آور، مستلزم تغییر در ساختار قدرت، تمرکززدایی و تقویت بسترهای حکمرانی محله محور است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی خوب شهری ، مدیریت بحران ، شهرداری ، تحلیل مضمون ، تاب آوری شهری