مدل مدیریت و ارزیابی ایمنی ترافیکی محدوده کاربری های مختلط با بکارگیری ترکیب فاصله منهتن و اقلیدسی

طراحی معبر شهری در ارتباط متقابل با کاربری زمین قرار دارد، وجود هر کاربری زمین جذب و تولید سفر مخصوص به خود را دارد. تغییر در ویژگی های کاربری زمین می تواند الگوی سفر را تغییر دهد. توزیع مناسب کاربری ها می تواند بر ایمنی کاربری و معبر بلافصل تاثیر بگذارد. کاربری های مختلط به دلیل جذب و تولید سفر بالا جزو کاربری های مهم به حساب می آیند و ترکیب کاربری ها و مشخصات هر بخش از آن موثر بر ترافیک و ایمنی محدوده می باشد. یکی از معضلات ساخت و ساز کاربری های مختلط عدم توجه به تبعات آن بخصوص موارد مربوط به ایمنی ترافیک می باشد و مشکلاتی برای شهرداری، پلیس و سایر سازمان های مرتبط با مدیریت شهری و همچنین شهروندان ایجاد می نماید. در این پژوهش به منظور ارزیابی تاثیرات ایمنی ترافیکی کاربری های مختلط از مدل کوداس استفاده شده است. بدین منظور از ترکیب رده های عملکردی مختلف و گروه کاربری های مختلف، سی مورد از کاربری های مختلط تهران مورد بررسی قرار گرفتند. در راستای مدیریت و ارزیابی ایمنی در گام اول معیارهای مربوط به کاربری و معبر بلافصل برداشت شد. برای وزن دهی معیارها از روش ترکیبی آنتروپی شانون و بهترین-بدترین استفاده شده است. طبق نتیجه بیشترین وزن ها کاربری در خصوص به ظرفیت پارکینگ، مساحت کاربری و جذب و تولید سفر حاصل شد و بیشترین وزن ها برای معبر بلافصل مربوط به شاخص شدت تصادف، سرعت مجاز معبر و عرض معبر بدست آمد. از نتایج این مطالعه می توان در ارزیابی ایمنی کاربری های مختلط، تخصیص بودجه برای ایمن سازی در مناطق شهری و اجرایی نمودن مبحث ۲۳ مقررات ملی ساختمان استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

ایمنی ترافیک ، کاربری های مختلط ، معبر بلافصل ، مدل کوداس