تعیین وضعیت آسیب شناسی رفتار ناایمن کاربران ترافیکی و ارائه راهکارهای لازم در این خصوص

کشور ایران از نظر سوانح ترافیکی به عنوان یکی از کشورهای دارای بیشترین تصادفات فوتی معرفی شده است. عابران پیاده و سرنشینان خودروها علاوه بر راننده ها، آمار قابل توجهی از مرگ و میرها و صدمات ناشی از حوادث ترافیکی را به خود اختصاص می دهند که کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش با هدف تعیین وضعیت آسیب شناسی رفتار ایمن کاربران ترافیکی انجام شده است. در این پژوهش از روش توصیفی - پیمایشی استفاده گردیده و جامعه پژوهش شامل تمامی افراد ساکن شهر تهران در سال ۱۳۹۸ بوده اند. به روش نمونه گیری در دسترس از بین افرادی که بیش از دو سال سابقه اخذ گواهی نامه رانندگی داشتند، ۱۴۷ نفر (۶۰ زن و ۸۷ مرد) به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. جهت تحلیل داده ها از آزمون های تی، تحلیل واریانس و آزمون های تعقیبی، استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که وضعیت کاربران ترافیکی از نظر انجام رفتار ناایمن ترافیکی در حد متوسطی قرار داشت و بین دو گروه زن و مرد در انجام رفتار ایمن ترافیکی نامناسب تفاوت معناداری وجود نداشت (P > ۰.۰۰۱). بین کاربران ترافیکی در سه وضعیت (راننده خودرو، عابر پیاده و سرنشین خودرو) تفاوت معناداری وجود داشت (P < ۰.۰۰۱) و کاربران در وضعیت راننده خودرو، نسبت به کاربران در وضعیت عابر پیاده و سرنشین خودرو، رفتار ناایمن ترافیکی کمتری را انجام می دانستند. بین تحصیلات و میزان انجام رفتار ناایمن ترافیکی رابطه معناداری مشاهده نشد (P > ۰.۰۰۵). همچنین، کاربرانی که سابقه رانندگی بالای ۱۵ سال داشتند نسبت به کاربران با سابقه ۵ سال و کمتر، میزان رفتار ناایمن ترافیکی کمتری را انجام داده بودند.

کلیدواژه ها:

کاربران ترافیکی ، ایمنی ترافیک ، حوادث ترافیکی