ارزیابی نقش شهر هوشمند در ارتقاء تاب آوری شهری در برابر مخاطرات اقلیمی

این مقاله به بررسی نقش شهرهای هوشمند در ارتقای تاب آوری شهری در مواجهه با تغییرات اقلیمی می پردازد. هدف کلی این پژوهش، تحلیل این است که چگونه فناوری های به کاررفته در شهرهای هوشمند می توانند ظرفیت مناطق شهری را برای پاسخگویی به چالش های اقلیمی تقویت کنند. اهداف اختصاصی شامل: شناسایی و بررسی فناوری های مورد استفاده برای افزایش تاب آوری شهری، شناسایی چالش ها و فرصت ها در مناطق آسیب پذیر و ارزیابی مدل های موثر برنامه ریزی و حکمرانی شهری است. این تحقیق بر اساس یک مرور نظام مند ادبیات آثار منتشرشده در فاصله سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۴ انجام شده است. در طی مطالعه مشخص شد که فناوری هایی مانند اینترنت اشیاء (IoT)، کلان داده (Big Data) و شبکه های هوشمند نقش حیاتی در تاب آوری شهری ایفا می کنند و امکان پایش شرایط محیطی به صورت بلادرنگ و مدیریت موثر شرایط اضطراری را فراهم می سازند. با این حال، چالش هایی مانند نابرابری در دسترسی به این فناوری ها و نیاز به مقررات قوی برای تضمین امنیت سایبری شناسایی شدند. نتیجه گیری مقاله بیان می کند که در حالی که فناوری های شهر هوشمند ظرفیت بالایی برای افزایش تاب آوری شهری دارند، این ظرفیت باید همراه با سیاست های عمومی فراگیر و مشارکتی باشد تا منافع آن به طور گسترده توزیع شود. مطالعات آینده می توانند بر طراحی مدل های حکمرانی مشارکتی و موارد مشابه تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

شهرهای هوشمند ، تاب آوری شهری ، تغییرات اقلیمی ، حکمرانی اقلیمی