یادگیری ریاضی از مسیر بازی، بررسی رویکرد آموزش بازی محور در مقطع ابتدایی

یادگیری درس ریاضی در دوره ابتدایی، به ویژه در پایه پنجم، همواره یکی از دغدغه های اصلی نظام آموزشی بوده است. بسیاری از دانش آموزان در این پایه تحصیلی با مفاهیمی مواجه می شوند که ماهیت نسبتا انتزاعی دارند و در صورت استفاده از روش های سنتی آموزش، یادگیری آن ها با دشواری، کاهش انگیزه و شکل گیری نگرش منفی نسبت به درس ریاضی همراه می شود. در سال های اخیر، رویکرد آموزش بازی محور به عنوان یکی از راهبردهای نوین تدریس، مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است؛ رویکردی که با تکیه بر فعالیت های لذت بخش، مشارکت فعال یادگیرندگان و یادگیری تجربی، می تواند زمینه درک عمیق تر مفاهیم درسی را فراهم آورد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی در بهبود یادگیری مفاهیم ریاضی و نگرش دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی نسبت به این درس است. این پژوهش با رویکرد اقدام پژوهی انجام شده و در چارچوب چهار مرحله مشاهده، برنامه ریزی، اقدام و ارزشیابی سامان دهی شده است. جامعه مورد بررسی شامل دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی بوده و داده ها از طریق ابزارهایی همچون مشاهده کلاسی، آزمون های پیشرفت تحصیلی و پرسشنامه نگرش نسبت به ریاضی گردآوری شده اند. بازی های آموزشی طراحی شده متناسب با اهداف آموزشی درس و محتوای کتاب درسی ریاضی بوده و در فرایند تدریس به صورت هدفمند به کار گرفته شدند. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از آموزش بازی محور تاثیر مثبتی بر یادگیری مفاهیم ریاضی دانش آموزان داشته و موجب افزایش مشارکت فعال، تعامل کلاسی و انگیزه یادگیری شده است. همچنین نتایج حاکی از بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به درس ریاضی و کاهش اضطراب ریاضی در آنان بود. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گیری کرد که آموزش بازی محور، در صورت طراحی و اجرای اصولی، می تواند به عنوان رویکردی موثر در تدریس ریاضی دوره ابتدایی مورد استفاده معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور ، یادگیری ریاضی ، پایه پنجم ابتدایی ، نگرش ریاضی ، اقدام پژوهی