کابرد هوش مصنوعی در تدریس ادبیات در مدارس دزفول

با گسترش فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار تحول آفرین در عرصه آموزش مطرح شده است. هدف این پژوهش، بررسی فرصت ها، چالش ها و پیامدهای به کارگیری هوش مصنوعی در تدریس ادبیات فارسی در مدارس شهر دزفول بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و از طریق روش های مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از دبیران ادبیات دوره اول و دوم متوسطه و تجزیه و تحلیل محتوای کیفی اسناد بالادستی و برنامه های درسی انجام شد. یافته ها نشان داد هوش مصنوعی می تواند در حوزه هایی مانند تولید محتوای آموزشی تعاملی، ارائه بازخورد شخصی شده بر روی انشا و نگارش، شبیه سازی گفت وگو با شخصیت های ادبی و تسهیل درک مفاهیم پیچیده ادبی موثر واقع شود. با این حال، موانع جدی از جمله کمبود زیرساخت فناوری و دسترسی نابرابر به ابزارهای هوشمند در برخی مناطق دزفول، کمبود سواد دیجیتالی و آموزش های تخصصی برای معلمان، نگرانی های اخلاقی درباره تقلب و کاهش تعامل انسانی و چالش تطبیق محتوای تولیدشده با لهجه و فرهنگ بومی خوزستان شناسایی شد. بحث و بررسی یافته ها بر لزوم ایجاد یک الگوی بومی و زمینه مند برای ادغام هوش مصنوعی در آموزش ادبیات تاکید دارد. در نتیجه گیری پیشنهاد می شود با تدوین راهبردهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی متناسب با شرایط دزفول، برگزاری دوره های توانمندسازی معلمان و تامین زیرساخت های عادلانه، از ظرفیت این فناوری برای غنی سازی آموزش ادبیات فارسی، تقویت مهارت های زبانی و حفظ هویت فرهنگی دانش آموزان دزفولی بهره برداری شود.

کلیدواژه ها:

تدریس ادبیات ، تکنولوژی آموزشی ، هوش مصنوعی ، دانش آموزان شهرستان دزفول