هوش مصنوعی به عنوان ابزار حل مسئله در آموزش

تحولات سریع فناوری در دهه اخیر موجب ورود هوش مصنوعی (AI) به بسترهای آموزشی شده و این فناوری به عنوان یکی از محورهای اصلی نوآوری در آموزش قرن بیست ویکم مطرح شده است. با وجود مزایا، نظام آموزشی با چالش هایی چون فقدان شخصی سازی، ارزیابی کند، و نگرانی های اخلاقی نظیر جانبداری الگوریتمی و نقض حریم خصوصی مواجه است. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی نقش و کارایی AI به عنوان ابزار حل مسئله در ارتقاء کیفیت و شخصی سازی آموزش بود. اهداف فرعی شامل شناسایی قابلیت های کلیدی AI، ارزیابی اثر سامانه های یادگیری تطبیقی بر پیشرفت و انگیزش، تحلیل چالش های اخلاقی-فنی، و ارائه چارچوب پیشنهادی برای استفاده پایدار بود. پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد کاربردی انجام شد؛ ابزار گردآوری داده پرسشنامه محقق ساخته با طیف لیکرت و تحلیل داده ها با آزمون های آماری t، ANOVA و مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزارهای SPSS و AMOS صورت گرفت. یافته ها نشان داد الگوریتم های یادگیری ماشین دقت بالایی (>۹۲٪) در طبقه بندی عملکرد داشتند، سامانه های تطبیقی پیشرفت و انگیزش را بهبود دادند، و چالش های جدی در زمینه جانبداری و حریم خصوصی وجود دارد. چارچوب پیشنهادی سه لایه شامل سیاست گذاری، زیرساخت، و توانمندسازی نیروی انسانی، می تواند بهره گیری پایدار و اخلاقی از AI را در آموزش تضمین کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حل مسئله ، آموزش شخصی سازی شده ، یادگیری تطبیقی