بررسی تاثیر رویکردهای آموزشی چندحسی بر یادگیری دانش آموزان با اختلال یادگیری: یک مرور روایتی

سابقه و هدف: اختلالات یادگیری (LDS) تاثیر عمیقی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارند و اغلب توانایی آن ها را برای تعامل با روش های آموزشی سنتی محدود می کنند. رویکردهای آموزشی چندحسی که شامل ادغام روش های یادگیری بصری، شنیداری و حرکتی هستند، به عنوان استراتژی های موثر برای حمایت از این دانش آموزان مطرح شده اند. این مرور روایتی به بررسی تاثیر تکنیک های چندحسی بر نتایج یادگیری دانش آموزان با LDS پرداخته و بر پتانسیل این روش ها برای بهبود تعامل و حفظ اطلاعات در کلاس درس تاکید می کند. مواد و روش ها: این مرور روایتی به تحلیل ادبیات مربوط به رویکردهای آموزشی چندحسی برای دانش آموزان ابتدایی با اختلالات یادگیری پرداخته است. جستجوی جامع در پایگاه های داده مانند PubMed، ERIC و Google Scholar با استفاده از کلمات کلیدی “یادگیری چندحسی” و “اختلالات یادگیری” انجام شد. مطالعات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ از نظر روش ها، ویژگی های شرکت کنندگان، استراتژی های مداخله و نتایج مرتبط با تعامل و عملکرد تحصیلی تحلیل شدند. نتایج برای شناسایی موضوعات مشترک و پیامدهای عملی آموزش دسته بندی شدند. یافته ها: از میان ۸۷۸ مقاله اولیه، ۲۶ مطالعه کمی توصیفی و تجربی برای تحلیل تاثیرات رویکردهای آموزشی چندحسی بر دانش آموزان با مشکلات یادگیری انتخاب شدند. نتایج نشان داد که این روش ها به طور قابل توجهی تعهد، انگیزه و ذخیره سازی اطلاعات دانش آموزان را افزایش می دهند و در عین حال بهبودهای قابل اندازه گیری در عملکرد تحصیلی، به ویژه در خواندن و ریاضیات ایجاد می کنند. این یافته ها اثربخشی تکنیک های چندحسی را در برآورده کردن نیازهای یادگیری متنوع دانش آموزان با اختلالات یادگیری در موسسات آموزشی ابتدایی تایید می کند. نتیجه گیری: رویکردهای آموزشی چندحسی موجب بهبود تعامل، انگیزه و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان با اختلالات یادگیری عمده می شوند. با پرداختن به نیازهای متنوع یادگیری، این استراتژی ها شمولیت را ترویج کرده و از توسعه تحصیلی دانش آموزانی که با چالش ها مواجه هستند، حمایت می کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، اختلال یادگیری ، یادگیری دانش آموزان ، رویکردهای آموزشی