نقش یادگیری فعال در افزایش انگیزه دانش آموزان در درس علوم

انگیزه تحصیلی یکی از عوامل مهم در موفقیت یادگیری دانش آموزان به شمار می آید و نقش مهمی در میزان مشارکت آنان در فعالیت های آموزشی دارد. در سال های اخیر، استفاده از روش های یادگیری فعال به عنوان یکی از رویکردهای موثر در بهبود کیفیت آموزش و افزایش انگیزه دانش آموزان مورد توجه پژوهشگران حوزه آموزش قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش یادگیری فعال در افزایش انگیزه دانش آموزان در درس علوم بود. روش پژوهش از نوع توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول بود که از میان آنها نمونه ای به روش نمونه گیری مناسب انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های مربوط به سنجش یادگیری فعال و انگیزه تحصیلی استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی مانند میانگین و انحراف معیار و همچنین روش های آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین میزان استفاده از روش های یادگیری فعال و انگیزه تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر، هرچه میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی، بحث های گروهی و فعالیت های عملی بیشتر باشد، سطح انگیزه آنان برای یادگیری درس علوم نیز افزایش می یابد. همچنین نتایج تحلیل ها نشان داد که یادگیری فعال می تواند بخش قابل توجهی از انگیزه تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی کند. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که استفاده از راهبردهای یادگیری فعال در کلاس های علوم می تواند به افزایش مشارکت، علاقه و انگیزه دانش آموزان کمک کند و در نهایت موجب بهبود کیفیت یادگیری آنان شود. بنابراین توجه به این رویکرد در فرایند آموزش و برنامه ریزی های آموزشی می تواند نقش مهمی در ارتقای یادگیری دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، انگیزه تحصیلی ، آموزش علوم ، مشارکت دانش آموزان ، روش های تدریس فعال