نقش هوش هیجانی در موفقیت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان

موفقیت تحصیلی دانش آموزان تنها تحت تاثیر ضریب هوشی (IQ) و توانایی های شناختی نیست، بلکه عوامل غیرشناختی نظیر هوش هیجانی نیز نقش تعیین کننده ای ایفا می کنند. هدف این پژوهش، بررسی رابطه میان مولفه های هوش هیجانی (خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) با پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان است. روش پژوهش حاضر، توصیفی-همبستگی و با استفاده از پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی بار-آن و بررسی سوابق تحصیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که بین هوش هیجانی و موفقیت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. دانش آموزانی که از توانایی مدیریت هیجانات خود برخوردارند، در مواجهه با چالش های درسی انعطاف پذیرتر عمل کرده و روابط بهتری با همسالان و معلمان برقرار می کنند. همچنین، مولفه های همدلی و مهارت های اجتماعی پیش بینی کننده قوی تری برای سازگاری اجتماعی هستند. نتایج این مطالعه بر لزوم توجه نظام آموزشی به پرورش مهارت های هیجانی در کنار آموزش های علمی تاکید دارد. در پایان، پیشنهاداتی برای گنجاندن برنامه های آموزش هیجانی-اجتماعی در مدارس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، موفقیت تحصیلی ، سازگاری اجتماعی ، مهارت های زندگی ، خودتنظیمی