نقش ورزش های گروهی مدرسه ای در کاهش اضطراب اجتماعی و تقویت مهارت های ارتباطی در دانش آموزان

این پژوهش به بررسی نقش ورزش های گروهی مدرسه ای در کاهش اضطراب اجتماعی و تقویت مهارت های ارتباطی دانش آموزان می پردازد. اضطراب اجتماعی یکی از شایع ترین مشکلات دوره کودکی و نوجوانی است و می تواند منجر به افت تحصیلی، کناره گیری اجتماعی، ضعف اعتمادبه نفس و تنش های بین فردی شود. مطالعات متعدد نشان داده اند که فعالیت بدنی، به ویژه فعالیت های ورزشی گروهی، می تواند در کاهش اضطراب و بهبود تعاملات اجتماعی نقش اساسی داشته باشد (احمدی و رضایی، ۱۳۹۸). در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی، تاثیر مشارکت در ورزش های گروهی مدرسه ای بر مهارت های ارتباطی، از جمله همکاری، بیان هیجانات، جرئت ورزی و حل تعارض بررسی شد. یافته ها نشان داد که دانش آموزانی که به طور مستمر در ورزش های گروهی شرکت می کنند، سطوح پایین تری از اضطراب اجتماعی و سطوح بالاتری از مهارت های ارتباطی نسبت به دانش آموزان غیر فعال دارند (حسینی و مرادی، ۱۴۰۰). بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود مدارس برنامه های ورزشی گروهی را در ساختار رسمی آموزشی تقویت کرده و از مربیان تربیت بدنی آموزش دیده برای توسعه مهارت های اجتماعی بهره بگیرند. این یافته ها اهمیت ادغام ورزش در برنامه های تربیتی را نشان می دهد و بیان می کند که ورزش نه تنها برای سلامت جسمی، بلکه برای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان ضروری است.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، ورزش های گروهی ، دانش آموزان ، تعاملات اجتماعی