نقش والدین کودکان دارای بیش فعالی در ارتقای روابط اجتماعی این کودکان

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یکی از رایج ترین اختلالات رفتاری در کودکان است که می تواند بر ابعاد مختلف زندگی از جمله روابط اجتماعی آنان تاثیر منفی بگذارد. کودکان مبتلا به این اختلال اغلب در برقراری ارتباط با همسالان، رعایت قواعد اجتماعی و کنترل هیجانات با چالش روبه رو هستند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که شیوه های فرزندپروری والدین، نوع رابطه والد–فرزند و میزان حمایت عاطفی والدین نقش اساسی در بهبود تعاملات اجتماعی این کودکان دارد. هدف از این پژوهش، بررسی نقش والدین در ارتقای روابط اجتماعی کودکان دارای بیش فعالی از طریق تحلیل ابعاد مختلف تربیتی، عاطفی و آموزشی است. نتایج نشان می دهد والدینی که از شیوه های ارتباطی گرم، آموزش مستقیم مهارت های اجتماعی و فراهم سازی محیط های تعامل مثبت استفاده می کنند، زمینه رشد روابط اجتماعی سالم تر در فرزندان خود را فراهم می سازند. همچنین، مشارکت والدین در مداخلات رفتاری و همکاری با متخصصان روان شناسی می تواند اثربخشی برنامه های اجتماعی سازی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، نقص توجه ، روابط اجتماعی ، والدین ، فرزندپروری ، مهارت های اجتماعی