نقش معلمان ابتدایی در تقویت مسئولیت پذیری و مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان: رویکردی تربیتی و کاربردی

مسئولیت پذیری و خودتنظیمی از مهم ترین مهارت های فردی و اجتماعی هستند که ایفای نقش آن ها در موفقیت تحصیلی و رشد شخصیتی دانش آموزان نقشی انکارناپذیر دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش معلمان ابتدایی در تقویت این دو مولفه اساسی در دانش آموزان طراحی شده است. با تکیه بر رویکردی تربیتی و کاربردی، پژوهش حاضر به تحلیل راهبردهای آموزشی و رفتاری معلمان ابتدایی می پردازد که به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر شکل گیری مسئولیت پذیری فردی و توانایی خودتنظیمی در دانش آموزان تاثیرگذارند. روش پژوهش به صورت توصیفی-پژوهشی و مبتنی بر بررسی متون نظری و شواهد تجربی مرتبط بوده است. یافته ها نشان می دهند که استفاده از روش های مشارکتی، ایجاد فرصت برای تصمیم گیری دانش آموزان، ارائه بازخورد مستمر، الگوسازی رفتار مسئولانه توسط معلم، و تقویت خودنظارتی و خودارزیابی، از جمله موثرترین روش های تقویت این مهارت ها هستند. همچنین نقش فضای عاطفی کلاس، برقراری ارتباط موثر معلم-دانش آموز و آموزش غیرمستقیم مهارت های زندگی، بسیار برجسته است. نتیجه گیری نشان می دهد که معلمان ابتدایی نقشی کلیدی در ایجاد و تعمیق این قابلیت ها ایفا می کنند و با بهره گیری از شیوه های خلاقانه آموزشی، می توانند بسترهای لازم برای پرورش نسلی متعهد، آگاه و خودتنظیم را فراهم سازند. این مقاله با ارائه پیشنهادهایی کاربردی، بر اهمیت آموزش مهارت های مسئولیت پذیری و خودتنظیمی در دوره ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزگاران ابتدایی ، مسئولیت پذیری ، خودتنظیمی ، مهارت های زندگی ، تربیت اخلاقی ، آموزش مشارکتی ، خودارزیابی ، راهبردهای آموزشی