نقش مشاوره روان شناختی در ارتقای بهداشت روان دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی نقش مشاوره روان شناختی در ارتقای بهداشت روان دانش آموزان دبیرستانی بود. مطالعه حاضر با بهره گیری از روش ترکیبی (کمی و کیفی) و طراحی شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه در مدارس کشور بود و نمونه ای به روش تصادفی خوشه ای انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های استاندارد سلامت روان و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. نتایج حاصل از تحلیل داده های کمی و کیفی نشان داد که شرکت در جلسات مشاوره به طور معنی داری موجب کاهش اضطراب، افسردگی و اختلال در عملکرد اجتماعی می شود، و سطح کلی بهداشت روان دانش آموزان را ارتقا می دهد. آزمون های آماری بیانگر تفاوت معنادار میانگین سلامت روان در مرحله پس آزمون نسبت به پیش آزمون بودند. همچنین یافته های کیفی نشان دادند که مشاوره روان شناختی با تقویت احساس اعتماد، خودکارآمدی، و توانایی مقابله سازنده، نقش موثری در ایجاد آرامش و سازگاری روانی دانش آموزان دارد. بر اساس این یافته ها، می توان نتیجه گرفت که مشاوره روان شناختی نه تنها به عنوان مداخله ای درمانی، بلکه به عنوان فرآیندی پیشگیرانه و آموزشی در مدارس کاربرد دارد و لازم است در ساختار رسمی آموزش کشور جایگاه پررنگ تری بیابد.

کلیدواژه ها:

مشاوره روان شناختی ، بهداشت روان ، دانش آموزان ، خودکارآمدی ، اضطراب ، مدارس