نقش فناوری در تقویت مهارت حل مسئله دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFEDUE02_1820

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405

چکیده مقاله:

در عصر حاضر که جوامع انسانی با تحولات شتابان علمی، فناورانه و اطلاعاتی مواجه هستند، نظام های آموزشی بیش از هر زمان دیگری نیازمند پرورش مهارت هایی هستند که یادگیرندگان را برای مواجهه موثر با مسائل پیچیده، نوظهور و چندبعدی آماده سازد. در این میان، مهارت حل مسئله به عنوان یکی از بنیادی ترین مهارت های شناختی و فراشناختی، نقش کلیدی در موفقیت تحصیلی، حرفه ای و اجتماعی افراد ایفا می کند و به عنوان یکی از مولفه های اصلی مهارت های قرن بیست ویکم مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. از سوی دیگر، گسترش فناوری های نوین آموزشی، از جمله فناوری اطلاعات و ارتباطات، محیط های یادگیری الکترونیکی، نرم افزارهای تعاملی، بازی های آموزشی، شبیه سازها و ابزارهای هوشمند، فرصت های بی سابقه ای را برای تحول در فرآیند آموزش و یادگیری فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و کارکرد فناوری در آموزش و تقویت مهارت حل مسئله انجام شده و تلاش دارد با نگاهی تحلیلی و جامع، ابعاد مختلف این موضوع را مورد واکاوی قرار دهد. در این مقاله، ابتدا مفهوم مهارت حل مسئله و جایگاه آن در نظام های آموزشی نوین تبیین شده و سپس نقش فناوری به عنوان ابزاری تسهیل گر در ایجاد یادگیری فعال، معنادار و مبتنی بر تجربه مورد بررسی قرار گرفته است. روش پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی بوده و بدین منظور، مجموعه ای از مقالات علمی، کتاب ها و پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با موضوع مهارت حل مسئله و فناوری آموزشی مورد مطالعه و تحلیل قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند و برنامه ریزی شده از فناوری های آموزشی می تواند زمینه ساز افزایش مشارکت فعال یادگیرندگان، تقویت تفکر انتقادی، بهبود توانایی تحلیل مسائل و ارتقای مهارت تصمیم گیری شود. همچنین، فناوری با فراهم سازی امکان بازخورد فوری، یادگیری فردمحور، تعامل مستمر و شبیه سازی موقعیت های واقعی، نقش موثری در انتقال یادگیری از سطح نظری به سطح کاربردی ایفا می کند. نتایج بررسی ها حاکی از آن است که محیط های یادگیری مبتنی بر فناوری، در مقایسه با روش های سنتی، تاثیر بیشتری بر توسعه مهارت حل مسئله دارند؛ با این حال، تحقق این امر مستلزم طراحی آموزشی مناسب، آموزش معلمان و استفاده آگاهانه از ابزارهای فناورانه است. در نهایت، پژوهش حاضر بر این نکته تاکید دارد که فناوری به خودی خود تضمین کننده یادگیری موثر نیست، بلکه نحوه به کارگیری آن در چارچوب اهداف آموزشی و نیازهای یادگیرندگان، عامل تعیین کننده در موفقیت آموزش مهارت حل مسئله به شمار می رود.

نویسندگان

فیروزه کدخدایی

کارشناسی ریاضی