نقش ذهن آگاهی و تمرکز در کلاس درس و تاثیر آن بر تنظیم هیجانی و عملکرد تحصیلی

بحران توجه و افزایش سطوح استرس و اضطراب در میان دانش آموزان، ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی آموزشی را دوچندان ساخته است. این مقاله مروری تحلیلی-تلفیقی، به بررسی نقش محوری «ذهن آگاهی» و «تمرکز توجه» در ارتقای «تنظیم هیجانی» و بهبود «عملکرد تحصیلی» در محیط کلاس درس می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، سنتز یافته های پژوهشی اخیر در علوم اعصاب شناختی، روان شناسی مثبت گرا و علوم تربیتی است تا سازوکارهای پیوند این متغیرها تبیین و راهبردهای عملی برای مداخله ارائه شود. روش شناسی مقاله بر مرور نظام مند و تحلیل انتقادی ادبیات علمی متمرکز است. یافته های کلیدی نشان می دهند که تمرینات ذهن آگاهی با افزایش توانایی فرد در آگاهی بدون قضاوت نسبت به تجربیات لحظه ای، به طور مستقیم بر بهبود زیرساخت های شناختی تنظیم هیجان تاثیر گذاشته، واکنش پذیری هیجانی را کاهش داده و ظرفیت حافظه کاری و توجه پایدار را تقویت می کند. در نهایت، این بهبودهای شناختی و هیجانی منجر به ارتقای معنادار در شاخص های عملکرد تحصیلی می شود. دلالت های آموزشی این پژوهش بر لزوم ادغام آموزش ذهن آگاهی به عنوان یک مهارت فراشناختی ضروری در برنامه های درسی تاکید دارد، نه صرفا به عنوان یک فعالیت جانبی، بلکه به عنوان یک زیربنای اساسی برای یادگیری موثر و سلامت روان دانش آموزان.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، تمرکز توجه ، تنظیم هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، آموزش و پرورش ، روان شناسی مثبت گرا