نقش تعامل معلم و دانش آموز در تربیت موثر و ارتقاء رتبه مدرسه

تعامل موثر میان معلم و دانش آموز یکی از اساسی ترین مولفه های موفقیت در فرآیند تربیت و آموزش است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعامل سازنده میان معلمان و دانش آموزان در بهبود تربیت اخلاقی، اجتماعی و تحصیلی و تاثیر آن بر ارتقاء رتبه مدرسه انجام شد. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی و از نوع پیمایشی بوده است. داده ها از طریق پرسشنامه و مشاهده رفتارهای کلاسی جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که رابطه مثبت و دوسویه بین معلم و دانش آموز، انگیزه یادگیری را افزایش داده، موجب رشد مهارت های اجتماعی، کاهش افت تحصیلی و افزایش سطح رضایت از محیط مدرسه می شود. در نتیجه، تعامل سازنده به عنوان یک متغیر کلیدی در بهبود جایگاه آموزشی و رتبه مدرسه نقش بسزایی دارد.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم و دانش آموز ، تربیت موثر ، رتبه مدرسه ، یادگیری اجتماعی ، کیفیت آموزشی