نقش بازی های آموزشی دیجیتال در تقویت تمرکز و انگیزه دانش آموزان اوتیسم

اختلال طیف اوتیسم یکی از چالش برانگیزترین نارسایی های رشد عصبی است که بر تعامل اجتماعی، ارتباطات و رفتارهای تکراری افراد تاثیر می گذارد. یکی از مهم ترین مشکلات دانش آموزان اوتیسم، کمبود تمرکز و انگیزه در فعالیت های یادگیری سنتی است. با پیشرفت فناوری های دیجیتال و توسعه بازی های آموزشی، فرصت های نوینی برای بهبود مهارت های شناختی و انگیزشی این گروه از دانش آموزان فراهم شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بازی های آموزشی دیجیتال در تقویت تمرکز و انگیزه دانش آموزان دارای اختلال اوتیسم انجام شده است. این مقاله بر اساس مرور نظام مند منابع علمی، مطالعات میدانی و تحلیل نتایج پژوهش های مرتبط تنظیم گردیده است. یافته ها نشان می دهد که بازی های دیجیتال آموزشی، به ویژه آن هایی که مبتنی بر تعامل چندحسی، بازخورد فوری، و سطح بندی تدریجی چالش ها هستند، می توانند به بهبود عملکرد توجهی، افزایش انگیزه درونی، و ارتقای رفتارهای مشارکتی دانش آموزان اوتیسم کمک کنند. همچنین مشخص شد که طراحی بازی های آموزشی برای کودکان اوتیسم نیازمند در نظر گرفتن ویژگی های خاص شناختی و حسی آن هاست. بازی هایی که از رنگ های آرام، صداهای متناسب و تعاملات ساده و قابل پیش بینی استفاده می کنند، اثربخشی بیشتری دارند. افزون بر این، مشارکت والدین و مربیان در فرآیند بازی می تواند به پایداری اثرات مثبت آن کمک کند. در نهایت، پژوهش حاضر بر اهمیت ادغام فناوری بازی های آموزشی دیجیتال در برنامه های توان بخشی و آموزشی ویژه ی کودکان اوتیسم تاکید می کند و پیشنهادهایی برای توسعه بازی های بومی و فرهنگی سازی محتوای آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اوتیسم ، بازی های آموزشی دیجیتال ، تمرکز ، انگیزه درونی ، یادگیری مبتنی بر بازی ، فناوری آموزشی ، تعامل چندحسی