نقش آموزش مهارت های زندگی در رشد شخصیتی دانش آموزان

آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از مولفه های اساسی نظام های آموزشی نوین، نقش تعیین کننده ای در رشد شخصیتی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان ایفا می کند. رشد شخصیتی فرآیندی پویا و چندبعدی است که تحت تاثیر عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی و آموزشی شکل می گیرد. در این میان، مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد تربیتی پس از خانواده، می تواند از طریق آموزش هدفمند مهارت های زندگی، زمینه پرورش شخصیت متعادل، مسئولیت پذیر و سازگار را در دانش آموزان فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در رشد شخصیتی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع کتابخانه ای و اسناد علمی معتبر فارسی است. یافته ها نشان می دهد آموزش مهارت هایی نظیر خودآگاهی، همدلی، تصمیم گیری، حل مسئله، مدیریت هیجان و ارتباط موثر، موجب افزایش عزت نفس، خودکارآمدی، مسئولیت پذیری و سازگاری اجتماعی دانش آموزان می شود. نتایج حاکی از آن است که گنجاندن برنامه های منظم آموزش مهارت های زندگی در مدارس می تواند به عنوان راهبردی پیشگیرانه در کاهش آسیب های روانی و اجتماعی و تقویت رشد شخصیتی مورد توجه سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رشد شخصیتی ، دانش آموزان ، آموزش مدرسه ای ، خودآگاهی ، عزت نفس ، سازگاری اجتماعی