نقش آموزش مبتنی بر پروژه های محیط زیستی در ارتقاء مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش مبتنی بر پروژه های محیط زیستی در ارتقاء مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان ابتدایی انجام شد. روش پژوهش از نوع شبه تجربی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های ابتدایی یک مدرسه شهری بود و نمونه به صورت تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد مسئولیت پذیری اجتماعی و مشاهده فعالیت های پروژه ای محیط زیستی بود. نتایج نشان داد که مشارکت فعال دانش آموزان در پروژه های محیط زیستی موجب افزایش مهارت های همکاری، همدلی، تعهد اجتماعی و مسئولیت پذیری نسبت به محیط زیست شده است. این یافته ها اهمیت بهره گیری از روش های آموزشی فعال و مبتنی بر تجربه را در پرورش نگرش ها و رفتارهای مسئولانه اجتماعی در کودکان تایید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پروژه ، محیط زیست ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، پرورش مهارت های اجتماعی