نقش آموزش خلاقیت در توسعه مهارت های حل مسئله دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش خلاقیت در توسعه مهارت های حل مسئله دانش آموزان انجام شد. با توجه به چالش های آموزشی عصر حاضر و ضرورت تربیت دانش آموزانی توانمند در مواجهه با مسائل پیچیده، این پژوهش تلاش کرد اثربخشی آموزش های خلاقیت محور را در مقایسه با آموزش های سنتی مورد بررسی قرار دهد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی از نوع همبستگی و علی–مقایسه ای بود و داده ها به صورت مقطعی و میدانی گردآوری شدند. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که نمونه پژوهش به روش تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سنجش خلاقیت، آزمون مهارت حل مسئله و تکالیف عملکردی بود. داده های کمی با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند و داده های کیفی حاصل از تکالیف عملکردی با روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد بین آموزش خلاقیت و مهارت های حل مسئله رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و دانش آموزانی که آموزش خلاقیت دریافت کرده بودند، عملکرد بهتری در حل مسائل پیچیده از خود نشان دادند. همچنین مولفه های سیالی و انعطاف پذیری بیشترین نقش را در پیش بینی مهارت حل مسئله ایفا کردند. یافته های کیفی نیز نشان داد آموزش خلاقیت موجب افزایش راه حل های نوآورانه، تفکر بین رشته ای و تمرکز بر فرایند حل مسئله می شود. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت توجه نظام آموزشی به آموزش خلاقیت به عنوان یکی از ارکان اساسی برنامه های درسی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش خلاقیت ، مهارت های حل مسئله ، تفکر خلاق ، یادگیری دانش آموزان