نقش ارزشیابی نمره محور در تضعیف سلامت روان دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش ارزشیابی نمره محور در تضعیف سلامت روان دانش آموزان بود. در بسیاری از نظام های آموزشی، ارزشیابی تحصیلی عمدتا بر نمره و نتایج آزمون ها متمرکز است و این مسئله می تواند پیامدهای روان شناختی مختلفی برای دانش آموزان به همراه داشته باشد. روش پژوهش از نوع کمی و با رویکرد توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد مرتبط با ارزشیابی نمره محور و سلامت روان بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و با بهره گیری از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین ارزشیابی نمره محور و سلامت روان دانش آموزان رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد؛ به این معنا که افزایش تاکید بر نمره و آزمون های رقابتی با افزایش فشار روانی، اضطراب تحصیلی و کاهش انگیزش در دانش آموزان همراه است. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ارزشیابی نمره محور می تواند به طور معناداری بخشی از تغییرات مربوط به سلامت روان دانش آموزان را پیش بینی کند. این یافته ها نشان می دهد که تاکید بیش از حد بر نمره ممکن است تجربه یادگیری را برای برخی دانش آموزان به منبعی از استرس و نگرانی تبدیل کند. بر این اساس، توجه به شیوه های ارزشیابی فرایندمحور و استفاده از بازخوردهای کیفی می تواند نقش مهمی در بهبود تجربه آموزشی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی نمره محور ، سلامت روان ، دانش آموزان ، اضطراب تحصیلی ، نظام ارزشیابی آموزشی