تاثیر فعالیت های حرکتی-ریتمیک گروهی بر کاهش نشانه های اضطراب اجتماعی و بهبود خودپنداره در دانش آموزان پایه های ابتدایی

هدف از این پژوهش، تحلیل محتوای کیفی رابطه ی بین فعالیت های حرکتی گروهی، سلامت روان شناختی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای است. در این مطالعه ی توصیفی‑تحلیلی، با مرور نظام مند منابع معتبر شامل کتاب ها، مقالات علمی پژوهش های داخلی و خارجی و پایان نامه ها، داده های لازم گردآوری و سپس مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که مشارکت در فعالیت های حرکتی منظم و بازی های گروهی، با مکانیسم های مختلف روان شناختی از جمله افزایش ترشح اندورفین، تقویت حس کفایت و ایجاد فرصت های تعامل اجتماعی، به طور مستقیم و غیرمستقیم باعث کاهش علائم اضطراب و افسردگی، بهبود خودپنداره و افزایش عزت نفس در کودکان می شود. همچنین، این فعالیت ها با تقویت کارکردهای اجرایی مغز مانند توجه و حافظه ی فعال، زمینه ی لازم برای بهبود عملکرد تحصیلی و پیشرفت آموزشی را فراهم می کنند. در بعد مشاوره ای نیز مشخص شد که تلفیق این فعالیت ها در برنامه ی درسی می تواند به عنوان یک ابزار مداخله ای غیرکلامی و جذاب برای مشاوران مدارس در جهت ایجاد رابطه ی موثر، شناسایی مشکلات عاطفی‑اجتماعی دانش آموزان و آموزش مهارت های زندگی به کار رود. در نهایت، این نتیجه حاصل شد که طراحی و اجرای برنامه های تلفیقی تربیت بدنی و مشاوره در دوره ی ابتدایی، یک ضرورت راهبردی برای نهادینه سازی سلامت روان و ارتقای کیفیت یادگیری است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های حرکتی گروهی ، سلامت روان شناختی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی