بهبود عملکرد دانش آموزان در فعالیت های گفتار درمانی با ابزار هوش مصنوعی

اختلالات گفتاری و زبانی می توانند تاثیرات مخربی بر پیشرفت تحصیلی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان داشته باشند. با توجه به محدودیت های گفتاردرمانی سنتی نظیر هزینه بالا و کمبود متخصص، استفاده از فناوری های نوین ضروری به نظر می رسد. هدف این پژوهش، بررسی نقش ابزارهای هوش مصنوعی در بهبود عملکرد دانش آموزان در فعالیت های گفتار درمانی است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی کاربردهایی نظیر تشخیص زودهنگام، ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی تمرینات و افزایش انگیزه از طریق بازی وارسازی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ابزارهای هوش مصنوعی با ایجاد محیطی تعاملی و جذاب، باعث افزایش تمرکز، کاهش اضطراب و تسریع روند یادگیری مهارت های گفتاری در دانش آموزان می شوند. نتایج حاصله بیانگر آن است که تلفیق این فناوری با روش های مدرن، می تواند شکاف یادگیری را پر کرده و کیفیت زندگی دانش آموزان دارای اختلال گفتاری را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، گفتار درمانی دانش آموزان ، اختلالات گفتاری ، یادگیری شخصی سازی شده