معلم به عنوان راهبر یادگیری در عصر هوش مصنوعی

گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با تحولات بنیادین مواجه ساخته و نقش معلم را از انتقال دهنده صرف دانش به راهبر و تسهیل گر یادگیری تغییر داده است. در چنین شرایطی، معلم نه تنها وظیفه هدایت فرآیند یاددهی–یادگیری را بر عهده دارد، بلکه مسئول ایجاد تعادل میان بهره گیری از قابلیت های فناورانه و حفظ ابعاد انسانی، تربیتی و اخلاقی آموزش است. این مقاله با هدف تحلیل نقش های نوین معلم در عصر هوش مصنوعی و شناسایی چالش های پیش رو، به بررسی تغییر پارادایم های آموزشی می پردازد. روش پژوهش تحلیلی–توصیفی بوده و بر مبنای منابع علمی و پژوهش های داخلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم سازی یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد هوشمند و تحلیل داده های آموزشی، به عنوان همکار معلم عمل کند؛ با این حال، تحقق این امر مستلزم توسعه صلاحیت های حرفه ای معلمان در حوزه سواد دیجیتال، سواد داده ای و مهارت های تفکر انتقادی است. همچنین، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، مسائل اخلاقی، حریم خصوصی و سوگیری الگوریتم ها، نیازمند نقش فعال و آگاهانه معلم به عنوان راهبر یادگیری است. در نهایت، مقاله بر ضرورت بازنگری در برنامه های تربیت معلم و سیاست گذاری آموزشی متناسب با تحولات فناورانه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، راهبر یادگیری ، تحول نقش معلم ، صلاحیت های حرفه ای