نقش تاب آوری و تمایزیافتگی خود در شکل گیری بنیان های اخلاقی معلمان دوره ابتدایی شهرستان بجنورد

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش تاب آوری و تمایزیافتگی خود در پیش بینی بنیان های اخلاقی معلمان دوره ابتدایی شهرستان بجنورد است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه معلمان ابتدایی این شهرستان در سال تحصیلی جاری بود. نمونه ای به حجم ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد و با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC)، تمایزیافتگی خود (DSI-R) و بنیان های اخلاقی (MFQ) مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که هر دو متغیر تاب آوری و تمایزیافتگی خود توان پیش بینی معناداری برای بنیان های اخلاقی دارند. به طور خاص، تاب آوری بیشترین تاثیر را بر ابعاد مراقبت و انصاف داشت، در حالی که تمایزیافتگی خود با ابعاد وفاداری و اقتدارگرایی رابطه قوی تری نشان داد. نتایج بر اهمیت نقش ویژگی های روان شناختی در تقویت اخلاق حرفه ای معلمان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، تمایزیافتگی خود ، بنیان های اخلاقی ، معلمان ابتدایی ، اخلاق حرفه ای