بررسی نگرش و آمادگی معلمان و دانش آموزان نسبت به به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش ریاضی در دوره دوم متوسطه

گسترش سریع فناوری های دیجیتال و پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی در سال های اخیر، تحولات گسترده ای را در نظام های آموزشی جهان ایجاد کرده است و بسیاری از کشورها در تلاش اند تا از ظرفیت های این فناوری برای بهبود کیفیت آموزش و یادگیری بهره مند شوند. یکی از حوزه هایی که می تواند بیشترین بهره را از کاربرد هوش مصنوعی ببرد، آموزش ریاضی در مدارس است؛ زیرا بسیاری از مفاهیم ریاضی برای دانش آموزان دشوار و انتزاعی هستند و استفاده از ابزارهای هوشمند می تواند به درک بهتر این مفاهیم کمک کند. با این حال، موفقیت در به کارگیری فناوری های نوین آموزشی، از جمله هوش مصنوعی، تنها به فراهم بودن زیرساخت های فنی وابسته نیست، بلکه نگرش، پذیرش و میزان آمادگی معلمان و دانش آموزان نیز نقش بسیار مهمی در این فرایند ایفا می کند. اگر معلمان و دانش آموزان نسبت به استفاده از این فناوری نگرش مثبت داشته باشند و مهارت ها و دانش لازم برای استفاده از آن را کسب کرده باشند، احتمال موفقیت در پیاده سازی آن در محیط های آموزشی افزایش می یابد. در مقابل، نگرش های منفی، نگرانی های اخلاقی، یا نبود مهارت های فناورانه می تواند به عنوان مانعی جدی در مسیر استفاده موثر از هوش مصنوعی در آموزش عمل کند. از این رو، بررسی نگرش و آمادگی کاربران اصلی نظام آموزشی نسبت به این فناوری اهمیت ویژه ای دارد. مقاله حاضر با رویکرد مروری و با بررسی پژوهش های داخلی و خارجی، به تحلیل نگرش و میزان آمادگی معلمان و دانش آموزان دوره دوم متوسطه نسبت به به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش ریاضی می پردازد. در این راستا، مطالعات مرتبط با پذیرش فناوری، شایستگی های دیجیتال، ادراک سودمندی و سهولت استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و همچنین چالش ها و فرصت های مرتبط با استفاده از این فناوری در آموزش ریاضی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های مطالعات مرورشده نشان می دهد که اگرچه نگرش بسیاری از معلمان و دانش آموزان نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش ریاضی مثبت است، اما در عین حال چالش هایی مانند کمبود آموزش تخصصی برای معلمان، محدودیت زیرساخت های فناوری در برخی مدارس، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده ها و همچنین ابهام در نقش آینده معلم در محیط های آموزشی هوشمند وجود دارد. بر اساس نتایج این مرور پژوهشی، به نظر می رسد که برای بهره گیری موثر از ظرفیت های هوش مصنوعی در آموزش ریاضی، لازم است علاوه بر توسعه زیرساخت های فناوری، برنامه های آموزشی مناسبی برای ارتقای سواد فناورانه معلمان و دانش آموزان طراحی و اجرا شود و سیاست گذاران آموزشی نیز چارچوب های اخلاقی و راهبردهای اجرایی مشخصی برای استفاده از این فناوری در مدارس تدوین کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ریاضی ، نگرش معلمان ، نگرش دانش آموزان ، آمادگی فناورانه ، دوره دوم متوسطه ، فناوری های آموزشی ، پذیرش فناوری