نقش هوش هیجانی در شکل گیری روابط اجتماعی و موفقیت دانش آموزان در مدرسه

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر هوش هیجانی بر موفقیت اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه می پردازد. هدف این مطالعه، تحلیل نقش مولفه های اصلی هوش هیجانی از جمله خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های ارتباطی در بهبود تعاملات اجتماعی و سازگاری دانش آموزان با محیط آموزشی است. یافته ها نشان می دهند که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از هوش هیجانی برخوردارند، توانایی بیشتری در برقراری روابط موثر با همسالان، مدیریت هیجانات خود در موقعیت های چالش برانگیز، و مشارکت فعال در فعالیت های گروهی دارند. نتایج تحقیق همچنین حاکی از آن است که مدرسه، به عنوان بستر اصلی رشد هیجانی و اجتماعی، می تواند با طراحی برنامه های آموزشی هدفمند، بر تقویت این مهارت ها تاثیر قابل توجهی داشته باشد. ایجاد فضای حمایتی، تشویق به گفت وگو و آموزش مهارت های زندگی از جمله اقداماتی است که موجب ارتقای هوش هیجانی و در نتیجه، افزایش موفقیت اجتماعی دانش آموزان می شود. در پایان، مقاله پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی و معلمان با توجه به نقش بنیادین هوش هیجانی، برنامه های تربیتی و آموزشی خود را به گونه ای تنظیم کنند که رشد هیجانی و اجتماعی دانش آموزان هم پای رشد شناختی آنان پرورش یابد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، موفقیت اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، دانش آموزان ، رشد هیجانی ، آموزش مدرسه ای