آسیب های اجتماعی و خود مراقبتی فرزندان

یکی از حوزه های مهم خودمراقبتی سبک زندگی است. سبک زندگی الگوی منحصر به فرد از ویژگی ها، رفتارها و عادت هایی که هر فرد از خود نشان می دهد و در صورت معیوب بودن آن، فرد در معرض خطر بیماری ها یا حوادث قرار می گیرد. با توجه به اهمیت موضوع مطالعه حاضر با هدف بررسی روش های خود مراقبتی در فرزندان پیرامون آسیب های اجتماعی انجام شد. این مطالعه از نوع تحلیلی مقطعی است که در سال ۱۳۹۷ بر روی ۳۰۰ نفر از دانش آموزان که به روش نمونه گیری چند مرحله ای (خوشه ای، تصادفی) انتخاب شده بودند انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد که حاوی سوالات دموگرافیک سبک زندگی بود از طریق توزیع بین دانش آموزان، جمع آوری شده و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS۱۸ و آزمون آنالیز واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. سطح تحصیلات ۷۱/۶ درصد پدران و ۷۸/۷ درصد مادران دیپلم و زیر دیپلم بود. ۴۲/۳ درصد پدران شغل آزاد و ۷۲ درصد مادران خانه دار بودند. ۱/۷ درصد دانش آموزان دارای سبک زندگی ضعیف، ۴۶/۷ درصد متوسط، ۴۵/۳ درصد خوب و ۳/۳ درصد عالی بود. بین سبک زندگی و درآمد، تحصیلات و شغل والدین ارتباط آماری معنی دار وجود دارد. اما بین سبک زندگی و شاخص توده بدنی ارتباط آماری معنی دار وجود نداشت. الگوهای خود مراقبتی مرتبط با سبک زندگی حدود نیمی از دانش آموزان در سطح مطلوبی نمی باشد. لذا پیشنهاد مداخلات مقتضی از جمله مداخلات آموزشی به منظور بهبود و ارتقاء سبک زندگی دانش آموزان صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

خود مراقبتی ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان