کاربرد تکنولوژی آموزشی و واقعیت افزوده در افزایش انگیزه و تعامل دانش آموزان با محتوا

تحولات شتابان فناوری های آموزشی در سال های اخیر، ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی تدریس را آشکار ساخته است. یکی از فناوری های نوظهور، واقعیت افزوده (AR) است که با ایجاد محیط هایی تعاملی و چندحسی، می تواند انگیزه و مشارکت یادگیرندگان را به شکل چشمگیری افزایش دهد. مسئله اصلی این پژوهش بررسی میزان تاثیر به کارگیری تکنولوژی آموزشی و واقعیت افزوده در افزایش انگیزه یادگیری و تعامل دانش آموزان با محتوای درسی بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و به روش توصیفی–پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم ابتدایی بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی (Pintrich & De Groot, ۱۹۹۰) و پرسشنامه تعامل آموزشی محقق ساخته بود که روایی صوری و ضریب پایایی بالاتر از ۰/۸۰ داشت. تحلیل داده ها به کمک نرم افزار SPSS v۲۶ و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته ها نشان داد میانگین انگیزه درونی و تعامل آموزشی دانش آموزان در گروه استفاده کننده از AR به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل است. همچنین، استفاده از واقعیت افزوده موجب بهبود درک مفاهیم علمی، افزایش مشارکت فعال و نگهداشت بلندمدت اطلاعات شد. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که ادغام فناوری های تعاملی نظیر AR در فرآیند آموزش، می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و ایجاد تجربه های معنادار آموزشی به کار رود.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی آموزشی ، واقعیت افزوده ، انگیزش تحصیلی ، تعامل آموزشی ، یادگیری تعاملی ، آموزش ابتدایی