تاثیر دستیارهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی بر خودراهبری یادگیری در دانش آموزان در درس دینی و عربی

پژوهش مروری حاضر با هدف واکاوی تاثیر دستیارهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی بر خودراهبری یادگیری دانش آموزان در درس دینی و عربی انجام شده است. با توجه به ماهیت خاص دروس دینی و عربی که تلفیقی از مفاهیم اعتقادی، مهارت های زبانی و درک متون مقدس را شامل می شود، نیاز به رویکردهای نوین آموزشی که بتواند انگیزه، استقلال و مسئولیت پذیری یادگیرندگان را افزایش دهد، بیش از پیش احساس می شود. خودراهبری یادگیری به عنوان یکی از مهم ترین شایستگی های قرن بیست و یکم، شامل توانایی برنامه ریزی، اجرا و ارزشیابی مستقل یادگیری توسط فرد است و نقشی کلیدی در یادگیری مادام العمر ایفا می کند. دستیارهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی با قابلیت هایی نظیر شخصی سازی مسیر یادگیری، ارائه بازخورد فوری و سازنده، ایجاد محیط های تعاملی و شبیه سازی شده، و تحلیل پیشرفت تحصیلی، پتانسیل بالایی برای پرورش خودراهبری در دانش آموزان دارند. یافته های حاصل از مرور نظام مند منابع نشان می دهد که این دستیارها می توانند از طریق افزایش انگیزه و درگیری شناختی، تقویت مهارت های فراشناختی، ایجاد حس مالکیت و استقلال در یادگیری، و توانمندسازی دانش آموزان در مدیریت فرایند یادگیری خویش، به ارتقای خودراهبری آنان در درس دینی و عربی کمک کنند. ابزارهایی نظیر سیستم های تصحیح خودکار تلفظ، ربات های گفت وگو برای تمرین مکالمه عربی، پلتفرم های تطبیقی آموزش قواعد صرف و نحو، و نرم افزارهای ترجمه و تفسیر هوشمند متون دینی، از جمله مصادیق کاربرد این فناوری ها هستند.

کلیدواژه ها:

دستیار آموزشی هوشمند ، هوش مصنوعی در آموزش ، خودراهبری یادگیری ، آموزش دینی