بررسی نقش سامانه های مدیریت یادگیری و محیط های هوشمند در توانمندسازی شناختی و اجتماعی دانش آموزان

با گسترش فناوری های آموزشی و دسترسی گسترده به ابزارهای دیجیتال، محیط های یادگیری هوشمند و سامانه های مدیریت یادگیری (LMS) به عنوان بستری تعاملی و پویا برای رشد مهارت های دانش آموزان مطرح شده اند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی به بررسی تاثیر این محیط ها بر توانمندسازی شناختی و اجتماعی دانش آموزان می پردازد. محیط های هوشمند با فراهم کردن فعالیت های تعاملی، شبیه سازی های واقعی و پروژه های گروهی، مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، خودتنظیمی و تصمیم گیری دانش آموزان را تقویت می کنند، در حالی که سامانه های LMS با ارائه منابع آموزشی متنوع، بازخورد فوری و امکان ردیابی پیشرفت، مسیر یادگیری شخصی سازی شده و ارتقای خودکارآمدی را ممکن می سازند. استفاده همزمان از این ابزارها نه تنها انگیزش و علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری را افزایش می دهد، بلکه تعامل و همکاری اجتماعی آن ها را نیز بهبود می بخشد و زمینه رشد اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری را فراهم می آورد. محیط های یادگیری هوشمند و LMS می تواند به شکل هم زمان به توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان کمک کند و کیفیت یادگیری و تجربه آموزشی آن ها را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

سیستم مدیریت یادگیری ، محیط های یادگیری ، هوشمند ، LMS ، رشد شناختی ، اجتماعی دانش آموزان