شعر دوره عباسی و بررسی تطبیقی شاعران ایرانی و عرب در موضوع شعر تعلیمی

دوره عباسی (۷۵۰-۱۲۵۸ میلادی) به عنوان یکی از درخشان ترین دوره های تاریخ ادبیات عربی شناخته می شود که در آن تحولات عمیق فرهنگی، سیاسی و اجتماعی منجر به ظهور مضامین و سبک های جدید شعری گردید. در این میان، شعر تعلیمی یا آموزشی به عنوان یکی از اغراض جدید شعری در این دوره ظهور کرد که هم شاعران عرب و هم شاعران ایرانی الاصل در آن برجسته شدند. این مقاله به بررسی تطبیقی شعر تعلیمی در دوره عباسی با تمرکز بر دو شاعر برجسته ایرانی و عرب می پردازد. شعر تعلیمی در دوره عباسی به عنوان یکی از اغراض جدید شعری، بازتابی از تحولات فرهنگی و علمی این عصر بود. بررسی تطبیقی ابونواس و کسائی نحوی نشان می دهد که چگونه شاعران با پیشینه های فرهنگی مختلف در شکل گیری این سبک شعری نقش داشتند. در حالی که ابونواس با نگاهی اجتماعی و اخلاقی به آموزش می پرداخت، کسائی نحوی با رویکردی علمی و تخصصی به آموزش زبان عربی توجه داشت. این تنوع در رویکردها، غنای ادبیات عربی در دوره عباسی را نشان می دهد که حاصل تعامل فرهنگ های مختلف در چارچوب تمدن اسلامی بود. ادبیات فارسی و عربی به عنوان دو میراث غنی فرهنگی در جهان اسلام، همواره در تعامل و تاثیر متقابل بوده اند. این تعامل به ویژه در حوزه شعر که والاترین هنر زبانی هر دو فرهنگ محسوب می شود، نمود بارزی داشته است. بررسی تطبیقی سبک های شعری شاعران عرب و مشاهیر ایرانی نه تنها وجوه اشتراک و افتراق این دو سنت شعری را روشن می سازد، بلکه تاثیرات دوجانبه و تحولات تاریخی این پیوند ادبی را نیز نمایان می کند. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع معتبر، به بررسی این موضوع می پردازد.

کلیدواژه ها:

شعر دوره عباسی ، شعر تعلیمی ، شاعران ایرانی ، شاعران عرب ، بررسی تطبیقی