سیاست گذاری های نوین در نظام آموزشی و تاثیر آن بر توسعه منابع انسانی

سیاست گذاری های نوین آموزشی در دهه های اخیر به یکی از محورهای اساسی تحول نظام های آموزشی و توسعه منابع انسانی تبدیل شده اند. این مقاله با هدف تبیین نقش سیاست گذاری های نوین در نظام آموزشی و تحلیل تاثیر آن بر توسعه منابع انسانی، با رویکردی کیفی و بر پایه تحلیل اسنادی و مطالعات نظری انجام شده است. تحلیل مسئله نشان می دهد که غلبه رویکردهای سنتی، تمرکزگرایی در تصمیم گیری و ضعف در پیوند میان آموزش و نیازهای واقعی جامعه، از مهم ترین چالش های پیش روی سیاست گذاری آموزشی به شمار می آیند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که سیاست گذاری های نوین، در صورتی می توانند به توسعه پایدار منابع انسانی منجر شوند که بر کیفیت یادگیری، مهارت آموزی، یادگیری مادام العمر و حکمرانی آموزشی مبتنی بر شواهد تمرکز داشته باشند. همچنین نتایج نشان می دهد که هماهنگی میان سطوح سیاست گذاری و اجرا، مشارکت ذی نفعان و ارزیابی مستمر سیاست ها، نقش تعیین کننده ای در اثربخشی نظام آموزشی ایفا می کند. در مجموع، مقاله بر این نکته تاکید دارد که بازنگری اساسی در سیاست گذاری های آموزشی، پیش شرط تحقق توسعه منابع انسانی کارآمد، خلاق و سازگار با تحولات آینده است.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری آموزشی ، سیاست گذاری های نوین ، نظام آموزشی ، توسعه منابع انسانی ، حکمرانی آموزشی