سنجش رابطه بین سواد تربیتی والدین و موفقیت تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی رابطه میان سواد تربیتی والدین و موفقیت تحصیلی دانش آموزان در مدارس مقطع اول متوسطه شهر آزادشهر است. سواد تربیتی والدین به معنای سطح آگاهی، نگرش و رفتار آنان در زمینه تربیت فرزند و شیوه های درست تعامل با او تعریف می شود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه والدین و دانش آموزان مدارس متوسطه شهر آزادشهر است که با استفاده از نمونه گیری تصادفی، تعداد ۵۰ خانواده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سنجش سواد تربیتی والدین و بررسی میانگین معدل تحصیلی دانش آموزان در نیم سال گذشته بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین میزان سواد تربیتی والدین و موفقیت تحصیلی فرزندان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. والدینی که در زمینه هایی چون شیوه های صحیح تشویق و تنبیه، مدیریت هیجانات فرزند، حمایت عاطفی و نظارت بر فعالیت های تحصیلی دارای دانش و نگرش بالاتری بودند، فرزندانی با عملکرد تحصیلی بهتر و انگیزش بالاتر داشتند. همچنین مشخص شد که سطح تحصیلات والدین و میزان مشارکت آنان در امور آموزشی فرزند نقش میانجی در این رابطه ایفا می کند. یافته ها نشان می دهد که ارتقای سواد تربیتی والدین از طریق آموزش های خانوادگی و برنامه های مدرسه محور می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و رشد اجتماعی–روانی دانش آموزان منجر شود. بنابراین پیشنهاد می شود آموزش های والدین به صورت مستمر در نظام آموزشی نهادینه گردد تا ارتباط خانواده و مدرسه تقویت شده و موفقیت تحصیلی دانش آموزان افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

سواد تربیتی والدین ، موفقیت تحصیلی ، آموزش خانواده ، نگرش تربیتی ، رابطه والد فرزند