نقش آموزش دینی و عربی در تحقق تربیت اعتقادی، اخلاقی و عبادی دانش آموزان بر اساس سند تحول بنیادین

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش دینی و زبان عربی در تحقق تربیت اعتقادی، اخلاقی و عبادی دانش آموزان بر اساس سند تحول بنیادین آموزش و پرورش انجام شده است. سند تحول بنیادین به عنوان مهم ترین سند بالادستی نظام آموزشی کشور، بر پرورش انسان موحد، اخلاق مدار، مسئولیت پذیر و برخوردار از هویت اسلامی ایرانی تاکید دارد و ساحت اعتقادی، اخلاقی و عبادی را به عنوان زیربنای سایر ساحت های تربیتی معرفی می کند. در این راستا، آموزش دینی و عربی به عنوان دو رکن اساسی در شکل دهی به باورها، نگرش ها و رفتارهای دینی دانش آموزان، نقشی محوری در تحقق اهداف این سند ایفا می کنند.این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مطالعات اسنادی، به تبیین مبانی نظری تربیت دینی و جایگاه زبان عربی در فهم متون اصیل اسلامی پرداخته و میزان همسویی برنامه های درسی، روش های تدریس و نقش معلمان با رویکردهای تحول گرایانه سند تحول بنیادین را مورد بررسی قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که اثربخشی آموزش دینی و عربی زمانی افزایش می یابد که این آموزش ها از سطح انتقال دانش نظری فراتر رفته و به فرآیندی معنا محور، مشارکتی و تجربه محور تبدیل شوند. همچنین، نقش الگوگونه معلمان، فضای فرهنگی و اخلاقی مدرسه و تعامل سازنده میان مدرسه و خانواده، از عوامل کلیدی در درونی سازی ارزش های اعتقادی و اخلاقی و تقویت رفتارهای عبادی آگاهانه در دانش آموزان به شمار می رود.نتایج پژوهش حاکی از آن است که پیوند نظام مند میان آموزش زبان عربی و مفاهیم قرآنی و دینی، می تواند در تعمیق هویت دینی و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان نقش موثری ایفا کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود با بازنگری در محتوای درسی، روش های تدریس و نظام ارزشیابی، زمینه تحقق هرچه بیشتر اهداف تربیتی سند تحول بنیادین در مدارس فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش دینی ، زبان عربی ، تربیت اعتقادی ، تربیت اخلاقی ، سند تحول بنیادین