رابطه بین تمرین طراحی دستی و توانایی طراحی دیجیتال در دانش آموزان گرافیک

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تمرین طراحی دستی و توانایی طراحی دیجیتال در دانش آموزان رشته گرافیک انجام شد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان هنرستان های رشته گرافیک بود. نمونه گیری به روش تصادفی یا هدفمند انجام شد و داده ها از طریق پرسش نامه، چک لیست ارزیابی پروژه های طراحی دستی و دیجیتال و مصاحبه با مدرسین جمع آوری گردید. داده های کمی با استفاده از آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون یا اسپیرمن تحلیل شد و داده های کیفی حاصل از مصاحبه ها با روش تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند. یافته ها نشان داد که بین میزان تمرین طراحی دستی و توانایی طراحی دیجیتال دانش آموزان، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. دانش آموزانی که تمرین بیشتری در طراحی دستی داشته اند، در مهارت های دیجیتال، خلاقیت بصری، دقت، ترکیب بندی و خودکارآمدی عملکرد بهتری از خود نشان دادند. تحلیل کیفی مصاحبه ها نیز نشان داد که طراحی دستی علاوه بر مهارت فنی، باعث افزایش اعتمادبه نفس، توانایی تصمیم گیری بصری و خلاقیت دانش آموزان می شود. نتایج پژوهش حاکی است که ترکیب آموزش طراحی دستی و دیجیتال یک رویکرد موثر و جامع در آموزش گرافیک محسوب می شود و برنامه ریزی مناسب برای تمرین های دستی می تواند مهارت های چندبعدی دانش آموزان را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

تمرین طراحی دستی ، توانایی طراحی دیجیتال ، دانش آموزان گرافیک ، خلاقیت بصری ، خودکارآمدی