روش های نوین ارزشیابی تحصیلی

هدف اصلی این پژوهش، واکاوی و تبیین روش های نوین ارزشیابی تحصیلی و نقش پارادایمی آن ها در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی گذار از روش های سنتی (نتیجه محور) به روش های نوین (فرآیندمحور) پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از ارزشیابی های تکوینی، پوشه کار (پورتفولیو) و خودسنجی، نه تنها استرس آزمون را کاهش می دهد، بلکه باعث درگیری عمیق تر دانش آموز با محتوای آموزشی می گردد. از نگاه من، چالش اصلی در نظام های آموزشی، نگاه ابزاری به ارزشیابی است. ارزشیابی نوین نباید صرفا به عنوان یک «سنجش از یادگیری» (Assessment of Learning) دیده شود، بلکه باید به مثابه «یادگیری به مثابه سنجش» (Assessment as Learning) عمل کند. در واقع، زمانی که دانش آموز در فرآیند داوری درباره کار خود مشارکت می کند، تفکر فراشناختی او تقویت شده و مسئولیت پذیری در یادگیری جایگزین نمره گرایی صرف می شود. این چرخش از سنجش ایستای پایانی به سوی سنجش پویای مستمر، قلب تپنده عدالت آموزشی در کلاس درس است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی نوین تحصیلی ، ارزشیابی تکوینی ، بازخورد توصیفی ، پوشه کار ، خودسنجی و همسال سنجی ، یادگیری پایدار